De afgelopen jaren zijn er bedrijven gesplitst met het doel de vrije marktwerking te bevorderen. Deze splitsing was bedoeld om infrastructuur en dienstverlening als losse business activiteiten te zien. Het spoor is losgemaakt van de dienstverlening van de treinen, de exploitatie van de gasleidingen staat nu apart van de in- en verkoop van gas en hetzelfde geldt voor de splitsing tussen het elektriciteitsnet en de handel in stroom. Ook kunnen nu andere aanbieders gebruik maken van de vaste datalijnen die beheerd worden door KPN en kabelbedrijven. Tot nu toe lijkt het erop dat deze splitsing positieve resultaten opleveren. De prijzen zijn gedaald, de kwaliteit is gestegen (althans meestal) en er is een breed en gevarieerd aanbod van dienstverlening ontstaan.
Internetheffing
De gedachte om content en contentdistributie ook te scheiden lijkt mij helemaal niet zo’n slecht idee. In ieder geval is het een mogelijkheid om de hele impasse omtrent copyrights en piraterij te kunnen doorbreken. Ik werd getriggerd door de conclusies van de commissie Brinkman waarin gesteld werd dat er een Internetheffing in het leven moet worden geroepen. Deze heffing zou ten goede moeten komen aan een innovatiefonds waaruit uitgevers nieuwe businessmodellen konden ontwikkelen. Dit was hard nodig want het aantal abonnementen en de advertentie-inkomsten gingen hard achteruit.
Deze voorgestelde heffing lokte felle reacties uit. Er werd al snel moord en brand geschreeuwd en er werd een parallel getrokken om een Blue Ray heffing te introduceren om de VHS industrie in leven te houden. Maar Brinkman had nog een argument en dat was het feit dat consumenten moeten beseffen dat nieuws en nieuwsgaring niet gratis is. Dit argument moet gezien worden als de basis van de hele problematiek, let wel: waar de krantenuitgevers zelf schuldig aan zijn doordat ze zowel op de stoel zaten van content maker en content distributeur met falende business modellen.
Nieuwe kranten
Met de opkomst van het Internet kwamen de uitgevers ook met (grotendeels) gratis online kranten. Het idee was dat deze aanvullend waren op de gewone en dat zowel offline als online voldoende abonnement- en advertentie-inkomsten konden worden gegenereerd. Echter werd de gratis beschikbare content gekopieerd door andere partijen (of goedkoop ingekocht) en in hun eigen website gebundeld en gratis aangeboden. De klassieke kranten kregen serieuze concurrentie van bijvoorbeeld Nu.nl en Google alerts met als gevolg dat ze geen Internet bezoekers meer kregen en dat er abonnementen werden opgezegd omdat via Internet ook al het nieuws te volgen was.
De klassieke kranten verloren terrein omdat mensen steeds liever korte nieuwsberichten willen lezen en daar niet voor wilden betalen. Naast Internetnieuws zijn de gratis “ snack” kranten Spits en Metro erg populair. Door deze bewegingen in het medialandschap de afgelopen tien jaar is er voor consumenten een norm gecreëerd: “wij willen nieuws in korte en overzichtelijke stukjes en het mag niks kosten” . Internet biedt hier een ideale omgeving voor.
Nieuwe businessmodellen
Nu moet je je afvragen of een Internetheffing de goede oplossing is. In mijn ogen niet. Ik denk dat het uitgevers niet motiveert om nieuwe businessmodellen te ontwikkelen. Ik denk dat ze dit gebruiken om de status quo in stand te houden in de hoop aan het infuus van heffingen en overheidssubsidies te kunnen blijven hangen. Dit onder het argument “ nieuws en nieuwsgaring is van algemeen belang en als de consument niet wil betalen, dan maar via heffingen of subsidie van de overheid”.
Ik denk zelf dat uitgevers eens naar zichzelf moeten gaan kijken. De basis van uitgevers ligt in mijn ogen bij het vergaren van nieuws, bij de journalistiek. Zij moeten er voor zorgen dat er nieuws gemaakt wordt, de content. Moeten uitgevers zich dan ook bezig houden met contentdistributie variërend van kranten, websites tot andere exotische distributiekanalen? Ligt het niet veel meer voor de hand dat de contentdistributie in de vorm van kranten, internet websites, knipselkranten, sms diensten, proflers etc. door andere partijen uitgevoerd wordt? Voorwaarde is dan wel dat deze partijen de content van de uitgevers voor een eerlijke prijs kunnen kopen? Mijn stelling is: maak de uitgevers verantwoordelijk voor de journalistiek en nieuwsvergaring en zorg ervoor dat zij waardevolle content maken. Aan deze content hangt een prijskaartje die gekocht kan worden door partijen die zelf een businessmodel hebben bedacht om deze content op zo’n manier aan te bieden dat consumenten er bereid zijn voor te betalen, er wel voldoende advertentie inkomsten worden binnengehaald of dat er misschien andere verdiensten binnengehaald kunnen worden. Kortom splits de content van de contentdistributie ten behoeve van de marktwerking met als doel: lagere prijzen, betere kwaliteit en gevarieerder aanbod.
De markt is creatief en flexibel en kan steeds weer nieuwe businessmodellen ontwikkelen. Laat uitgevers dit gevecht niet aangaan en laat andere partijen marktaandeel van abonnementen of bezoekers proberen te veroveren. Er zullen nieuwe, innovatieve businessmodellen worden ontwikkeld die alleen maar waardevol is voor de consument. Laat de uitgevers zich focussen op het maken van waardevolle content en weten dat deze content voor een eerlijke prijs kan worden verkocht.
Netwiz, niet alleen Enterprise Search
Netwiz is naast Enterprise Search ook erg bezig met de vraagstukken omtrent content en contentdistributie. Wij hebben een eigen visie over van de creatie en verspreiding van content en de toekomst van het medialandschap. In samenwerking met andere partijen ontwikkelen wij innovatieve distributieplatformen voor content. Als u geïnteresseerd bent in onze visie of een keer in discussie met ons wilt gaan over dit onderwerp bent u meer dan welkom. Wij staan altijd open voor een uitgebreide mailwisseling of een goed gesprek met een lekker kopje koffie.
Er zijn geen reacties geplaatst